Tot mijn zesde jaar heb ik in Schinveld gewoond, een Limburgs dorp dat aan Duitsland grenst. Het staat o.a. bekend om het zweefvliegveld, de AWACS en het mooie wandelgebied dat in het dal van de Roode beek ligt. Deze zomer zijn Haico en ik de Schinveldse Bossen gaan verkennen om weer een stukje van onze geschiedenis op te snuiven. We woonden zelf immers aan de rand van deze bossen toen we nog klein waren.

Op een van de zeldzame, zonnige en droge zomerdagen van dit jaar, besluiten we de 5-sterren wandelroute van 8,5 kilometer te lopen. We starten hierbij vanuit BovenWater Food & Drinks en volgen de route in tegenovergestelde richting van de kaart die op onze folder staat. Dat heeft vooral te maken met het feit dat we een bordje dat ons de andere richting op wijst simpelweg nergens kunnen vinden. En dat raakt meteen een minder punt van deze wandelroute: de routemarkering laat nogal wat te wensen over.

Zonder de folder en ons eigen beetje kennis van de omgeving (en voor andere wandelaars die we tegenkwamen met hetzelfde probleem: zonder een beetje Google maps), hadden we de route moeilijk kunnen volgen. Pak dus vooral even een foldertje bij een van de startpunten voordat je op pad gaat!

Paden
De paden op, de lanen in van de Schinveldse Bossen – Foto door Tammy Pagen

Het dal van de Roode Beek

De naam van de 5-sterren route verwijst niet alleen naar het aantal sterren van het Nationaal Landschap Zuid-Limburg, maar ook naar de vijf hoogtepunten die je op deze route tegenkomt. Het gaat hier om de Schinveldse Es, de Schinveldse Bossen met de Lammendam Schans, het Nonke Buusjke, het zweefvliegveld en het Dal van de Roode Beek.

Aangezien wij de route andersom lopen (met de klok mee in plaats van tegen), komen wij eerst bij het vijfde hoogtepunt aan: het Dal van de Roode Beek. Hier kun je niet om de kunstmatig opgeworpen heuvel heen waarboven een panoramisch uitkijkpunt met kunstwerk te vinden is: het Bovenmeer.

Bovenmeer
Panoramisch uitzicht bij Het Bovenmeer – Foto door Tammy Pagen

Vanaf het uitkijkpunt heb je uitzicht over de Schinveldse Bossen. Deze bossen vormen het grootste aaneengesloten natuurgebied van het Nationaal Landschap Zuid-Limburg. Het natuurgebied bestaat onder andere uit heide en hellingveen en er zijn zeldzame planten te vinden. Ook loopt er een kudde Schotse hooglanders rond.

Bossen
Uitzicht over de Schinveldse Bossen – Foto door Tammy Pagen

Terug in de tijd

Het volgende hoogtepunt wat we passeren is museumdorp Nonke Buusjke. In dit knusse, mooi onderhouden openluchtmuseum in het bos, krijg je een indruk van hoe het leven in deze omgeving rond 1900 geweest moet zijn. Er staan diverse gerestaureerde gebouwen zoals een vakwerkboerderij en bakhuis waar je diverse demonstraties kunt zien of workshops kunt volgen. Om het museum liggen akkers die op een authentieke manier worden bewerkt. Wij zien tijdens onze wandeling hoe dit gebeurt: met man- en paardenkracht, heel nostalgisch!

Nonke Buusjke
Paardenkracht bij Nonke Buusjke – Foto door Tammy Pagen

Zweven boven het bos

Onderweg richting hoogtepunt nummer drie: zweefvliegveld ELZC. De Eerste Limburgse Zweefvlieg Club werd in 1934 opgericht toen het haar vluchten nog vanaf Heerlen uitvoerde. Sinds 1973 is het zweefvliegveld in Schinveld te vinden, inclusief restaurant. We zien een aantal vliegtuigjes opstijgen en landen maar letten vooral op de natuur om ons heen en de bewegwijzering. De paaltjes met daarop vijf gouden sterren zijn soms moeilijk te vinden. Het komt weleens voor dat je een van de paden in moet slaan, een stuk de bocht om loopt, en daar pas ergens een paaltje staat.

We komen ook andere mensen tegen die, gewapend met Google maps, proberen het natuurgebied te trotseren. Rondom deze highlights in de bossen kom je echter genoeg mensen tegen aan wie je ook even de weg kan vragen, mocht dat nodig zijn. Wij komen met wat goed speurwerk en kaartlezen uit bij het tweede hoogtepunt, oftewel de Lammendam Schans in de Schinveldse Bossen.

Schinveldse Bossen
Onderweg in de Schinveldse Bossen – Foto door Tammy Pagen

Een dorpslegende

Via een houten brug bereiken we de Lammendam Schans. Een schans verwijst naar een historisch restant van een versterkte woonplaats. Eromheen liep een gracht. Door een grote brand is de in de Middeleeuwen bestaande Leiffaertshof hier afgebrand. De dochter des huizes is hierbij omgekomen. Volgens de dorpslegende dwaalt zij in een wit gewaad langs de bosrand rond. Ze wordt dan ook wel ‘’La Madame Blanche’’ of ‘’De Witte Juffer van de Lammendam’’ genoemd.

Lammendam
Op weg naar Lammendam – Foto door Tammy Pagen
Lammendam Schans
De Lammendam Schans – Foto door Tammy Pagen

De Schinveldse Es

Vanuit de rand van het bos, lopen we via een agrarisch gebied terug richting het dorp. Dit landschap met akkers en weiden, staat bekend als de Schinveldse Es en is het laatste hoogtepunt op deze route (of het eerste, als je de route andersom loopt). Hier graast een zeer oud en zeldzaam runderras: de Heidekoe.

Via de Voeëgelsjtang komen we aan bij een van de vele veldkruisen die in het Limburgse landschap te vinden zijn. In de Voeëgelsjtang vond vroeger het koningsvogelschieten door de plaatselijke schutterij plaats. Zo pikken we in het staartje van deze wandeling nog een paar culturele en historische bezienswaardigheden mee.

Veldkruis
Veldkruis bij de Voeëgelsjtang – Foto door Tammy Pagen

Wil jij ook deze wandeling lopen? Er zijn drie startpunten in de route met voldoende parkeergelegenheid: eetcafé de Kem, BovenWater Food & Drinks en restaurant de Lier. Binnen twee uurtjes verken je de vijf sterren van dit uitgestrekte natuurgebied vol nostalgie.


Lees hier onze andere wandelverhalen