Teufelsmauer wandeling tussen Blankenburg en Timmenrode (Saksen-Anhalt)

Nog even nagenieten van een paar geweldige dagen in Saksen-Anhalt. Aan de rand van natuurpark Harz gingen wij op wandelavontuur langs en over de Duivelsmuur. Heerlijk wandelen in de natuur met onderweg fascinerende rotsformaties. Bovendien gingen wij op verkenning door het gezellige en prachtige historische stadje Quedlinburg (lees mijn verslag hier).

Dit is het laatste dagje alweer. Altijd jammer om weg te gaan als je nog volop aan het genieten bent. Omdat het op de route naar huis ligt, gaan we vandaag vanuit Blankenburg een rondwandeling maken over het meeste westelijke deel van de Teufelsmauer.

Aan de Schnappelberg in Blankenburg heb je de Touristen Information en schuin tegenover parkeren we op een parkeerplaats bij een kiosk. De parkeerautomaat slikt alleen contant geld, dus we kopen een kaartje in de kiosk. Als we omhoog lopen naar de parkeerplaats voor bussen, zien we de eerste wandelbordjes staan. Trap af, weg over steken en we arriveren bij een stenen trap. Daar begint de route. We zien dat de rondwandeling die wij willen maken 7,6 km is, volg de oranje bordjes met 9.

Omhoog gaan we, de bergrug op. Veel boomwortels en uiteindelijk een smal wandelpad. Al snel zien we links van ons de Grossmutter-felsen liggen, maar we willen juist naar de Grossvater-felsen. Deze rots mag beklommen worden en bovenop heb je een fantastisch uitzicht over de omgeving. We hebben geluk, er is nog niemand en klauteren naar boven. 317 meter hoog staan we nu en kijken uit over de stad Blankenburg en het Harz-gebergte in de verte.

We kunnen nu kiezen. Bijvoorbeeld over de Kammweg verder, dit is de route over de Teufelsmauer heen. Als je de Teufelsmauerstieg loopt, dan is de Kammweg de route die je moet nemen. Wij besluiten eerst nog terug af te dalen naar de Südhangweg en via deze Südhangweg naar de Hamburger Wappen te lopen en op de terugweg de Teufelsmauer-Kammweg te nemen.

Een bospaadje brengt ons langs hoge rotswanden die deels begroeid zijn en onderdeel zijn geworden van het bos. Onderweg komen we meerdere eekhoorntjes tegen die zichtbaar genieten van de rust. Er is regen en onweer op komst en het drukkende weer doet ons behoorlijk zweten. Maar we hebben nog even tijd als het goed is.

Bij een open plek verrijst ineens een immens grote rots. Dit moet Hamburger Wappen zijn. Ergens daar beneden horen we stemmen galmen. Er blijkt ook nog een grot te zijn. We kijken even rond en vinden dit een mooie plek om te zitten en wat te eten.

Omdat we de oranje bordjes met 9 even kwijt zijn, kijken we op de gps voor een route om de terugweg in te zetten. Over de bergkam lopen we nog iets verder door en het pad gaat vervolgens steil naar beneden en dan links het hoekje om. We bevinden ons in een indrukwekkend stukje bos met hoge bomen, fris groene begroeiing en een steile heuvelwand links van ons. Zie ik daar nu een treinrails onder de begroeiing? Het blijkt een oude spoorlijn te zijn van Blankenburg naar Quedlinburg die niet meer in gebruik is.
Ondertussen zijn wij op zoek naar de oranje bordjes met 9 erop. Ah, daar in de verte zie ik wat. We lopen naar boven en onterecht denken we dat we verder omhoog moeten. Stom, dit is de route terug naar de Südhangweg. Omdraaien en weer naar beneden. Ja, we gaan nu weer de juiste kant op.

Ineens komen we langs een gat in de grond met een trap. Daar worden we toch wel heel nieuwsgierig van. Onderaan de trap loop je een tunneltje in en kom je uit bij een bankje met uitzicht door een open raam. Best grappig, maar geen idee waarom dit er is. Het infobord begrijpen we niet helemaal.
Na een enorme rots met de naam “Gewitter Grotte” en even verder een schuilhut, komen we bij een lange houten trap.

De Kammweg over de Teufelsmauer gaan we nu op. Helemaal bovenop de heuvelrug slaan we linksaf en er volgt een route vol geklauter over rotsen, trapjes, prachtige vergezichten en bijzondere rotsformaties. Echt een heel leuk stuk om te lopen.

Uiteindelijk komen we weer bij de Grossvater-felsen uit. Nog één keer naar boven! Inmiddels is de zon verdwenen en in de verte zien we het slechte weer aankomen. Tijd om terug te gaan naar de auto.

Hieronder de route die wij gelopen hebben. Door enkele verkeerde afslagen is onze route uiteindelijk 9,2 km lang geworden. We hadden eigenlijk de Harz-app moeten gebruiken. Hier staat de route in onder de naam “Grosser Rundweg Teufelsmauer Blankenburg” en dan waren we waarschijnlijk in één keer goed gelopen. Niet dat het erg is hoor, we vinden altijd weer de juiste weg en hebben hoe dan ook genoten van de prachtige omgeving. Met een rugzak vol plannen voor de volgende keer gaan we de regen tegemoet richting huis.

---