Vincent Croce bracht namens OutdoorDichtbij een bezoek aan het ultieme noorden van het Nederlandse vasteland. Eerder las je al over zijn ervaringen en zag je zijn foto’s van de ongerepte natuur in Groningen. Vandaag neemt hij je mee naar Friesland. Achtereenvolgens laat Vincent je wegdromen in onder andere Wierum, Dokkum, Moddergat-Paessens en het Lauwersmeer. Allen maken onderdeel uit van Waddenzee Unesco Werelderfgoed.


Tijdens een wandeling over de dijk zag ik de kenmerkende kerktoren van Wierum al van veraf. Precies in een bocht in de dijk is deze, op een terp gebouwde kerktoren al sinds de Middeleeuwen het meest markante gebouw van het vissersdorpje Wierum. Door het jarenlange gevecht met de getijden heeft het dorp het altijd zwaar te verduren gehad en heeft de kerk en de omliggende huizen in het verleden de nodige renovaties moeten ondergaan.

De bocht in de dijk bij Wierum. Foto: Vincent Croce

Dat Wierum een haat-liefdeverhouding met de zee heeft blijkt ook uit de aanwezigheid van het dijkmonument: Deze is ter nagedachtenis van de 22 vissers die hun leven op zee verloren tijdens een zware sneeuwstorm op 1 december 1893.

Engelsmansplaat. Foto: Vincent Croce

Tevens is het dorp het vertrekpunt van de wadlooptocht naar de Engelmansplaat. Deze is zandplaat is een belangrijk broed- en rustgebied voor vogels. Met mijn camera zoomde ik in op een opvallende stip aan de horizon en zag ik de wadpost van de Engelmansplaat. Een populaire huwelijkslocatie las ik later.

Dokkum

Van een vroegere geschiedenisles meende ik mij te herinneren dat Bonifatius in Dokkum was vermoord. Ook wist ik dat Dokkum een historisch centrum, voorzien van mooie grachten heeft; Dat staat sinds de Elfstedentocht van ‘97 namelijk nog goed in mijn geheugen gegrift. In Dokkum lag toch het keerpunt?

Onderweg naar Dokkum
Molen Zeldenrust. Foto: Vincent Croce

Toen ik de auto had geparkeerd en de weg naar het centrum zocht knipten de lantaarnpalen aan. Het was een rustige avond in Dokkum. Voor een grote molen lagen plezierjachtjes aangemeerd. Bij sommige boten kon je goed naar binnen kijken. Veel echtparen van pensioengerechtigde leeftijd met een boek op schoot. Het had wel iets. Ik vervolgde mijn weg en zag het koepeltorentje van het stadhuis.

Het blokhuis in Dokkum. Foto: Vincent Croce

Ik klapte mijn statief uit en oefende een paar foto’s totdat ik de juiste instellingen had ontdekt. Een paar minuten later zag ik even verderop een kerk met een merkwaardig kunstwerk. Dit kunstwerk maakt deel uit van de 11 fountains; 11 kunstwerken in de 11 Friese steden, zo bleek later. De IJsfontijn is bijzonder omdat er dus echt sprake is van ijsvorming op het koperen beeld.

Stadhuis van Dokkum. Foto: Vincent Croce

Af en toe hoor en zie je smeltend ijs op de grond vallen. Het was inmiddels al erg laat en ik besloot na een paar foto’s van het markante blokhuis mijn auto op te zoeken.

Kip Panorama Shelter

Ik verheugde mij op de overnachting in de Panorama Shelter. Vlakbij Dokkum, pal aan het water stond deze simpele, maar prachtige caravan al opgesteld in een verlaten weilandje. De keren dat ik in een caravan had overnacht waren op één hand te tellen, dus goed vergelijkingsmateriaal had ik niet echt. Maar een ruim tweepersoonsbed helemaal voor mij alleen? Dat was natuurlijk pure luxe.

Kip Panorama shelter. Foto: Vincent Croce

Het mooie aan deze caravan was dat deze is voorzien van grote panoramavensters, zowel aan de achter- en de zijkanten als in het plafond. Zo kon je ’s avonds vanuit je bed wegdromen onder de sterrenhemel. Hoewel het een zeer compacte caravan betreft, is deze van alle gemakken voorzien.

Een aanrecht/ wastafel, koelkast en voldoende zit- en opbergmogelijkheden. Omdat het die avond erg stevig waaide, besloot ik de bijhorende luifel (voortentje) op te bergen. Na een heerlijk nachtje geslapen te hebben zag ik een grote haas op nog geen twee meter afstand nietsvermoedend door het gras huppelen.

Moddergat-Paesens

Het had die nacht flink geregend. Door de aanwezigheid van de dikke stapelwolken en de onstuimige wind, dacht ik het wel eens een goeie zonsopkomst zou kunnen worden. Als fotolocatie had ik Moddergat-Paesens uitgekozen; een groot kweldergebied dat direct achter de waddenzeedijk begint. Dus: ook in het donker makkelijk te bereiken. Bovendien was het fijn dat ik op de website van Rijkswaterstaat precies kon zien dat het die ochtend laag water zou zijn.

Eb bij Moddergat Paesens
Paesens- Moddergat
Paesens Moddergat tijdens zonsopkomst

Net als Wierum kent ook Moddergat een rijk en roemrucht verleden in de visserij. Aan de rand van het dorp tref je openluchtmuseum ’t Fiskershúske, waar je een goede indruk kunt krijgen van het leven en de verdwenen visserscultuur van Noord-Oost Friesland.

Moddergat. Foto: Vincent Croce

Toen ik de dijk over was gestoken begon het aan de horizon al aardig licht te worden. Mijn aandacht werd eigenlijk meteen getrokken door een aantal felgekleurde kwallen, die zich zo leek het hadden laten verassen door het getij en waren blijven liggen op de zandbodem van de Waddenzee. Een mooi onderwerp om mijn eerste foto van de ochtend te nemen! De onstuimige wolken werden steeds intenser van kleur. Het maakte het plaatje af.

Lauwersmeer

De watersnoodramp van 1953 zorgde ervoor dat de voormalige delta werd afgesloten van de Waddenzee om zo een vergelijkbare ramp in de toekomst te voorkomen. Zo veranderde het water langzaam maar zeker van zout naar brak tot zoet. Ook de flora en fauna van het gebied veranderde mee en dit zorgde ervoor dat het Lauwersmeer tot een uniek natuurgebied uitgroeide.

Vanwege het uitgestrekte oppervlak en de situering in een relatief dun bevolkt gebied, staat het Lauwersmeer bekend als één van de donkerste plekken van Nederland.

Nergens in Nederland (samen met de Waddeneilanden) kun je zo goed sterren kijken als hier

Nergens in Nederland (samen met de Waddeneilanden) kun je zo goed sterren kijken als hier. Ik was onderweg naar Oostmahorn, gelegen aan de Friese zijde van het natuurgebied. Menig fotograaf zal deze plek inmiddels kennen als het populaire vuurtorentje dat uit het water steekt.

Het vuurtorentje bij Oostmahorn (Lauwersmeer).

Een mooie fotolocatie om de zonsopkomst te fotograferen. Helaas was het middag en zat er nog geen kleur in de lucht. Wel wat mooie schapenwolkjes. Toen er een wit zeilbootje voorbij voer, was het plaatje compleet.

Onderweg

Verhoudingsgewijs is er geen plek in Nederland waar je zoveel kerken tegenkomt als in het Noorden van Friesland. Van een afstandje kun je de typische bakstenen kerktorens met zadeldak vaak al zien staan, ook omdat deze oorspronkelijk op een terp zijn gebouwd. Deze prachtige dorpsaanzichten kenmerken al eeuwen lang het Friese platteland.

Hantummermolen vlak voor zonsopkomst

Ook mogen de windmolens niet ontbreken. En dan heb ik het natuurlijk niet over de moderne windturbines, maar over de traditionele korenmolens die vaak net buiten de dorpskernen verrijzen uit het vlakke landschap. Voor de fotograaf altijd een feestje om te bezoeken. Ik reed langs de Hantummermolen, vlak voor zonsopkomst, en daarna langs de Olifant bij Burdaard. Het leverde Oud-Hollandse plaatjes op waarin het leek of de tijd stil had gestaan.

Molen De Olifant bij Burdaard
Wadlopers bij Lioessens
Zonsondergang bij Lioessens

Toen ik richting Lauwersoog reed, nam ik langzaam afscheid van Friesland en was ik benieuwd welke geheimen de Groningse Waddenkust zou verhullen. Dit lees en bekijk je in het volgende artikel.


Lees hier meer over Waddenzee Unesco Werelderfgoed