Klik hier voor meer info over het Zwarte Woud

Met boswachter Kristin Biebl door het Beierse woud

Door Edwin Hagenouw

Talrijke enorme bomen. De weg gaat altijd hoger. En zodra je op de top van de Lusen aankomt wacht jou als wandelaar een adembenemend uitzicht. ”Bovenop de berg geniet je van de wind en het gevoel dat je zover gekomen bent”, zegt boswachter Kristin Biebl, die regelmatig bezoekers van Nationaalpark Bayerischer Wald naar de top van de Lusen begeleidt.

Copyright: Jan Greune. BAYERN TOURISMUS Marketing GmbH

Samen met haar collega’s informeert ze wandelaars over het oudste Nationaalpark van Duitsland. Ze test, reinigt en zekert de wegen en verzorgt de in het bos levende dieren. Daarbij is ze voornamelijk druk met milieubescherming: ”Ik wil onze gasten ertoe bewegen de natuur te beschermen en hen uitleggen wat het nationale parken betekenen, waarom die er zijn en waarom dat goed is”, verklaart ze.

Een droom komt uit

De liefde voor de natuur in het Bayerischer Wald en haar geboorteregio begint bij Kristin Biebl al in de kinderjaren. Met haar ouders en grootouders brengt ze de meeste tijd door in het indrukwekkende landschap rond Spiegelau. Wanneer ze elf jaar oud is sluit ze zich aan bij de Junior boswachters van het Nationaalpark. Vogelhuisjes maken, bergwandelen en moerasgebieden ontdekken – Kristin Biebl raakt enthousiast en besluit boswachter voor haar beroep te willen worden. Een paar jaar later wordt die droom werkelijkheid.

Een achtbaan van bijzondere indrukken

Klein en groot over het bos informeren, het ontstaan en vergaan van de natuur zien. Elke dinsdag in de zomerperiode om 10.30 uur begint de rondleiding door Natuurpark Bayerischer Wald. Verzamelplek is de ‘Parkeerplaats Park & Ride’ in Spiegelau. “Aanmelden is niet nodig, wie er is gaat mee”, zegt de boswachter. 

Bayerischer Wald. Copyright: BAYERN TOURISMUS Marketing GmbH

Wie het Nationaalpark bezoekt, ontdekt verschillende werelden. Rotsblokken, gemengde bossen, oude en dode bomen die eeuwenoud zijn, jong hout met nieuw leven: Na een indrukwekkende wandeling door het bos wacht de gasten op de Lusen op 1.373 meter hoogte een geologische bijzonderheid – een zee van ontelbare granietblokken. Van hieruit hebben de gasten een uniek uitzicht over het gehele Beierse woud, op mooie dagen zelfs tot in de Alpen.

 “Vroeger kwamen mensen niet altijd terug uit het moeras”

Een geheel andere, haast duistere sfeer heerst in de moerasgebieden en groeves – de voormalige hoogweiden, tussen de bergen Rachel en Falkenstein. Bij de aanblik van de hoogmoerassen loopt bij velen een kleine rilling over de rug. Dat heeft te maken met de bijbehorende geschiedenis, weet Kristin Biebl: “Vroeger kwamen mensen niet altijd terug uit het moeras”.

Vandaag de dag lopen er gezekerde paden van lange stukken hout door het drassige gebied midden in de Beierse natuur.

Fascinatie Nationaalpark Bayerischer Wald

Om dit schilderachtige landschap te behouden verzorgen boswachters het Bayerischer Wald sinds 1974, vier jaar na de stichting van het Nationaalpark. Samen met wetenschappers zorgen ze ervoor dat de leefomgeving van de vele bomen, planten en dieren behouden blijft. “Beheer staat bij ons in het Nationaalpark voorop”, verklaart Kristin Biebl. Bij speciale vakrondleidingen geeft ze deze kennis aan haar gasten door.

Copyright: Gert Krautbauer. BAYERN TOURISMUS Marketing GmbH

Of het nu gaat om een rondleiding door indrukwekkende beheerprojecten, een bezoek in het diervrije gebied of een wandeling door de fascinerende hoogmoerassen: Om de wilde natuur met al zijn facetten in het oudste Nationaalpark van Duitsland te beleven, komen gasten zelfs uit Amerika en Australië. Dat wil niemand missen – een reis naar de groene oase van Beieren.

MEER INFO LEES JE OP BEIEREN.NU

Persoonlijke tips van Kristin Biebl

Het mooiste uitzicht heb je vanaf de top van de Lusen. In het veld met rotsblokken van graniet staan geen bomen die het uitzicht kunnen belemmeren. Op de Lusen geniet je van een 360 graden uitzicht over het Beierse woud. Op de Lusen ben ik graag, maar ik ga nog liever naar de Rachel. Daar komen niet zo veel mensen. Ik geniet op deze plek van een bevrijdende eenzaamheid. Daarom bezoek ik die berg graag. De weg naar de top van de Rachel is ook wat zwaarder dan naar de top van de Lusen.


Lees hier meer verhalen over Duitsland