Tekst: Manja Herrebrugh, fotografie: Marloes van Pareren & Manja Herrebrugh

Daar zitten we dan: met zijn viertjes in de auto naar het zuiden van het land. En verder! Want net over de grens liggen de Hoge Kempen. Een uniek natuurgebied in de Belgische provincie Limburg. In totaal beslaat het wel 12.000 hectare bos. En zo midden in de herfst zou dat wel eens een decor van mijn favoriete kleuren op kunnen leveren… We mogen drie nachtjes genieten en overnachten in een huisje van Landal park Mooi Zutendaal, op loopafstand van dit mooie natuurgebied.

Marloes stuurt, ik zit ernaast en Sander en Antoine chillen achterin. Na ongeveer 2,5 uur komt het park in zicht. Laat het weekend maar komen.

Aankomst bij Landal park Mooi Zutendaal

We rijden langs de Landal vlaggen de parkeerplaats van park Mooi Zutendaal op. Alles is goed geregeld en binnen tien minuten hebben we de sleutel en het welkomstpakket van het huisje. We rijden langs de verschillende blokhutten, en komen aan bij een gezellige oranje variant, type ‘6L’, voor ons. In totaal passen daar zes personen in, dus we hebben het lekker ruim. Het avondzonnetje breekt een beetje door, dus we besluiten direct even een rondje over het terrein te lopen. Langs het zwembad, de shop, het café en de verschillende soorten verblijven. Het park ligt mooi tussen de bomen.

Knus voor de kachel

Maar het is inmiddels ook avond geworden. Zo in de herfst is het vroeg donker, de avonden zijn lang. Dus we doen de bio-ethanol kachel aan en maken ons klaar voor spelletjes, eten, gezelligheid, bijkletsen en lekker relaxen. Niet heel erg moeilijk met leuke mensen in een fijn huisje.

Wandellussen op loopafstand

Na een nachtje lekker slapen in fijne bedden houden we alle weerapps nauwlettend in de gaten. We moeten een beetje handig timen: het weer is flink wisselvallig. Logisch, zo begin november. Na een cappuccino, en een vers ontbijt met croissants en brood – te halen bij de winkel op het park – trekken we onze wandelschoenen aan. Er zijn handige gekleurde ‘wandellussen’ uitgezet in het gebied, verschillende afstanden en dus voor ieder wat wils.

Vaak starten ze bij één van de toegangspoorten – plekken waar je natuurgebied de Hoge Kempen in kan en waar je ook wat horeca en een parkeerplaats vindt. In totaal heb je hier negen stuks van. En als je er eenmaal eentje hebt gekozen en de paaltjes hebt gevonden, hoef je nog maar weinig op je telefoon te kijken: er is goede markering en de bordjes zijn duidelijk. Wij kiezen er voor de eerste dag eentje uit die we, met een korte aanlooproute, vanuit het huisje kunnen starten.

Herfstkleuren en paddestoelen

Het bos is prachtig. De herfstkleuren zijn volop aanwezig en Marloes en ik stoppen niet met foto’s maken. Soms tot ongenoegen van Antoine en Sander – zij lopen een stuk langzamer dan dat ze normaliter zouden doen. We struinen vooral door loofbos gecombineerd met dennenbos en vinden daar allerlei verschillende soorten paddestoelen: groot, klein, rood, paars, bruin… We waden door de oranje en gele bladeren op de grond en genieten van de stilte: er zijn maar weinig mensen die we tegenkomen.

Uitgestrekte dennenbossen worden afgewisseld met paarsbloeiende heide en stuivende duinen, grote waterplassen getuigen van grind- en zandwinning, hoge toppen bieden grootse vergezichten, …. In dit natuurlijke decor leven tal van zeldzame en bijzondere dieren. Het Nationaal Park is er enerzijds ter bescherming van de natuur, en anderzijds ter recreatie van de mens. Zo vinden wandelaars hun gading op de 440km aan wandelpadenfietsers vermaken zich op het fietsroutenetwerk, mountainbikers hebben 200km onverharde paden ter beschikking, en ruiters genieten van een uitgebreid ruiternetwerk. Voor ieder wat wil(d)s! Bron: https://www.nationaalparkhogekempen.be/nl

Kronkelbomen en waterdichte kleding

We hebben het op onze tocht over van alles. Politiek, klimaat, nieuwe vakantieplannen.. En mijmeren hoe lang die mooie kronkelbomen al hun plek staan. Wat ze allemaal gezien hebben. Dit doen we trouwens wel alle modderpoeltjes en plassen ontwijkend. Het heeft echt veel geregend de afgelopen tijd en dat is te merken. Gelukkig hebben we waterdichte schoenen die wel tegen wat glibberigheid kunnen, goede regenjassen en uitzicht op een warm huisje op Landal park Mooi Zutendaal. En, ik moet zeggen, als ik eenmaal aan het fotograferen ben vergeet ik vaak alles om me heen. Best handig :-).

Ultiem ontspannen in het huisje op Landal park Mooi Zutendaal

Als we – toch een beetje koud – terugkomen in het huisje is het tijd om te ontspannen en op te warmen. Dat kan in huisje ‘6L’ maximaal: in de sauna, voor de vlammen van het vuur en onder een straal water. Nou hebben we ook nog het geluk dat Marloes een hele goede kok is, en Antoine een enorme spelletjes fan. Genoeg te eten en te doen dus, op een donkere herfstavond… Stiekem vallen onze ogen rond 21:00u al dicht. De combinatie van bewegen en daarna ultiem relaxen maakt je zo heerlijk rozig dat een hele lange avond er gewoon niet meer in zit. En dat is alleen maar goed nieuws.

Wandelen in domein Pietersheim

Nieuwe dag, nieuwe wandellus! Na een ochtendje relaxen besluiten we naar een ander gebied te rijden om daar de boel te verkennen: domein Pietersheim, in de buurt van Lanaken. Later blijkt dat we de wandeling niet zijn gestart via de officiële toegangspoort (de middeleeuwse Waterburcht Pietersheim), maar vanaf een andere parkeerplaats (Butte aux Bois). We lopen vandaag wat meer door open heidegebied met de bijbehorende vennen. Ietsje minder blubber dus, maar – gelukkig – komen we ook door wat loofbos. Ik hou gewoon enorm van de herfskleuren die het bosgebied tentoon stelt.

Premium wandeling

Opnieuw verbaas ik me dat er naast al die gekleurde blaadjes ook zoveel verschillende kleuren grassen zijn. Wandelend over de vlonders, langs de Asbeek en door het Pietersembos vind ik het niet gek dat onze route het Premium label van het (zeer strenge) Duitse Wanderinsitut dat over heel Europe de kwaliteit van wandelroutes beoordeelt.

Veel afwisseling, genoeg horeca en in alle seizoenen interessant. Wij besluiten lekker buiten te lunchen met een zelf meegebrachte koek en thermoskan thee. Zo in het naseizoen is de horeca niet overal open: we merken dat ze bij de toegangspoorten ook flink aan het verbouwen zijn om voor een volgend seizoen weer op-en-top gasten te kunnen ontvangen.

Pizza

Ons park zit lekker dichtbij het dorpje Zutendaal. We besluiten de laatste avond uit eten te gaan bij de restaurant (en kunstgallerij) ‘La Perla d’Arte‘. Zij hebben een luxe gedeelte, maar omdat wij een beetje in de wandelflow (en bijbehorende outfits) zitten besluiten we voor het pizzeria-gedeelte te gaan. Nou, na zo’n dag smaakt die pizza extra goed!

En weer terug…

Dan is het tijd om de auto weer in te pakken en richting het midden van het land te rijden. We bezoeken nog kort de toegangspoort Lietenberg waar Landal park Mooi Zutendaal vlakbij zit, en rijden dan in 2 uurtjes naar huis. Toch mooi hoe zo’n dichtbij-uitstapje voelt als een week vakantie in het buitenland. Aanrader hoor!

Informatie