Hanwag is partner van OutdoorDichtbij. Ook interesse in een samenwerking? Kijk dan hier.

WADDENLIEFDE | Mijn Microvakantie op Vlieland

Een verhaal van Sabrina Gaudio

Na een bootreis die mij voer over een roze-gekleurde, in zonnestralen gehulde Waddenzee, stapte ik de kade van Oost-Vlieland op. De ijzige zeewind sneed in mijn gezicht en mijn vingers waren zo goed als gevoelloos. Ik had dan ook de hele reis vanaf Harlingen op het buitendek van de veerboot gestaan. De rust die ik voelde daar staand op het dek -wind in de haren, het geluid van het klotsen van de golven, niets anders om me heen dan de wateren van de Waddenzee- bleek slechts een voorbode van wat ik de dagen erna beleefde.

Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio

VLIELANDSE GLOPPEN

Ik hou van onze Waddeneilanden. Al veel vaker kwam ik op de eilanden van de TV-tas, maar het is de eerste keer dat ik naar de V van Vlieland ga. Als ik de boot afstap voel ik die excitement in mijn buik die ik altijd heb als ik aankom op een nieuwe bestemming. Razendsnel check ik in bij het Loodshotel, mijn thuis voor de komende dagen. Ik zet mijn tas op mijn kamer en sprint naar buiten om de laatste zonnestralen van de dag vast te leggen. Vanaf het hotel sla ik op de Dorpsstraat linksaf de Waddendijk op en kijk direct uit over het wad; zeemeeuwen roepen boven mijn hoofd, terwijl de zon onder gaat.

Aan mijn rechterzijde zie ik een aantal supersmalle steegjes, die met een steile trap vanaf de kade tussen de dijkhuisjes doorlopen, recht de Dorpsstraat op. Later die dag leerde ik dat dit de voor Vlieland zo bekende gloppen zijn. Nauwe, donkere doorgangen, met namen die menigeen tot de verbeelding zullen spreken. Zeventien, telt Vlieland er. Zo heb je Het Rijk IJzesglop, vernoemd naar een beroemde 17e eeuwse walvisvaarder, het Kerkeglop, het Chirurgijnsglop en het Boereglop. Glop is afgeleid van glippen of gluipen. En dat begrijp je helemaal, als je na zonsondergang door de Dorpsstraat wandelt en de nauwelijks verlichte straatjes passeert.

Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio

DE VUURTOREN VAN VLIELAND

Vanaf de Waddendijk zie ik pal bovenop de Vuurboetsduin de felrode vuurtoren van Vlieland naar me lonken. Met zijn 45 meter is de Vuurboetsduin de op één na hoogste duin van Nederland en het hoogste punt van Friesland. De 109 tredes van de houten trap banen zich slingerend een weg omhoog door het duinzand en helmgras. Daar staat hij dan, de vuurtoren die ik al zo vaak op foto’s zag. Het uitzicht vanaf de duintop is waanzinnig; de bossen onder me baden in het goudgele licht en de zonnestralen schitteren in het zeewater, dat zich beetje bij beetje aan het terugtrekken is. Ik blijf er net zo lang tot de zon bijna onder is. Wat een magische eerste dag…

Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio

WANDELEN OVER OOST-VLIELAND EN ZEEHONDEN SPOTTEN

De volgende dag sta ik vroeg op en wandel vanaf de Dorpsstraat, langs de veerbootterminal en de haven, naar het meest Oostelijke puntje van het eiland. Het Punt heet het daar en op warmere, zonnige dagen kun je hier vaak zeehonden zien liggen zonnebaden. Struinend door de duinen loop ik zijlings de kustlijn af, behalve een man met zijn hond kom ik niemand anders tegen.

Alles lijkt in elkaar op te gaan: het zand, de zee, de lucht. Het strand lijkt eindeloos, de golven slaan schuimend en vol overgave het lichtgekleurde zand op. Een tijd lang volg ik met mijn camera een drieteenzandloper, een piepklein wit vogeltje met pikzwarte snavel en pootjes. Met verbazingwekkende snelheid jut hij de waterlijn af. Bij strandpaviljoen Het Badhuys loop ik omhoog het strand weer af. Ik volg de Badweg die het eiland doorsnijdt, langs pittoresk gekleurde duinhuisjes die verstopt gaan in het duingras en zandheuvels, totdat ik weer aankom op de Dorpsstraat.

Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio

VAN MAGISCHE BOSSEN NAAR HOGE DUINEN

Terug aangekomen in de hoofdstraat besluit ik westwaarts te lopen, recht de bossen onderaan de Vuurboetsduin in. Even waan ik me in een magische wereld van slingerende paden, kronkelende bomen en zijdezacht mos. Na een uurtje door de bossen te hebben gewandeld, sla ik linksaf de weg over en loop direct de duinen in. Ik blijf het pad volgen totdat ik uiteindelijk de zee niet meer aan mijn linkerzijde zie en voor een enorm hoge duin sta. Ik begin met klauteren en even later sta ik on top of the world.

Ik heb een 360 graden panorama over het eiland; achter me zie ik de Waddenzee, voor me en links roept de Noordzee vanachter de duintoppen, rechts van me zie ik een meertje, omgeven door donkerpaarse heide. Ik besluit de vallei in te lopen in de richting van het duinmeertje, maar de grond blijkt te drassig om bij het water te komen, dus ik draai me om en loop dezelfde weg weer terug naar huis. De zon is inmiddels onder aan het gaan en dan zit mijn laatste dag op Vlieland er echt zit erop.

Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Sabrina Gaudio

WADDENLIEFDE

De volgende dag zit ik al vroeg op de boot terug naar Harlingen. Mijn lichaam vol zeewind, mijn hoofd gevuld met waddenliefde. Als de veerboot de haven uitvaart zie ik Vlieland langzaam verdwijnen. Het is een beetje alsof ik een geliefde gedag zeg. Dag Vlieland, ik kom snel weer terug. Beloofd.

Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Loodshotel
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Loodshotel
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Loodshotel
Vlieland | Sabrina Gaudio
Vlieland | Foto: Loodshotel

RUIMTE, LICHT EN VERGEZICHTEN

Ik overnachtte in de ongelofelijk mooie Luxe Suite van Loodshotel. Gelegen aan de hoofdstraat, op twee minuten lopen van de veerbootterminal, heb je je eigen prachtige huisje aan de wadkant. Op de begane grond vind je er een luxe badkamer in Marokkaanse stijl met bubbelbad, douche en toilet. In de woonkamer op de eerste etage kun je heerlijk relaxen, met televisie en gaskachel. En dan, op de 2 etage… een heerlijk bed, met een fantastisch panoramisch uitzicht over de zee. Geloof me, dat is héél fijn wakker worden.

Vlieland | Sabrina Gaudio
Waddenliefde | Sabrina Gaudio

Lees hier alle verhalen en reistips over een actieve natuurvakantie in Nederland


 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here